Ο Άλφρεντ Ράσελ Γουάλας (Alfred Russel Wallace) γεννήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 1823 στο Ούσκ της Ουαλίας, σε φτωχή οικογένεια. Αυτοδίδακτος σε μεγάλο βαθμό, εργάστηκε ως τοπογράφος και δάσκαλος πριν στραφεί στη φυσική ιστορία, εμπνευσμένος από βιβλία όπως του Δαρβίνου και του Λάιελ. Ταξίδεψε στην Αμαζόνια (1848-1852) και την Ασία (1854-1862), συλλέγοντας χιλιάδες δείγματα εντόμων και ζώων, τα οποία πούλησε για να χρηματοδοτήσει τις έρευνές του.
Η κύρια συμβολή του Γουάλας είναι η συν-ανακάλυψη της φυσικής επιλογής με τον Δαρβίνο το 1858, αλλά ξεχωρίζει στη βιογεωγραφία, συνδέοντας γεωλογία και βιολογία. Εισήγαγε τη “Γραμμή Γουάλας”, ένα γεωγραφικό όριο μεταξύ Ασίας και Αυστραλίας, εξηγώντας διαφορές στη βιοποικιλότητα λόγω γεωλογικών αλλαγών όπως η κίνηση ηπείρων και η άνοδος νησιών. Στο έργο The Geographical Distribution of Animals (1876), ανέλυσε πώς γεωλογικές διεργασίες (ηφαιστειακή δραστηριότητα, διάβρωση) επηρεάζουν την κατανομή ειδών, ενσωματώνοντας εξέλιξη και γεωγραφία.
Στη σχέση γεωλογίας-βιολογίας, ο Γουάλας έδειξε πώς αργές γεωλογικές αλλαγές (π.χ., η δημιουργία νησιών) προκαλούν απομόνωση και εξέλιξη ειδών, προηγούμενος της τεκτονικής πλακών. Επίσης, συνεισέφερε στην οικολογία, μελετώντας πώς περιβαλλοντικοί παράγοντες διαμορφώνουν βιοποικιλότητα.
Η επιρροή του εκτείνεται στην εξελικτική βιολογία και βιογεωγραφία, επηρεάζοντας σύγχρονες μελέτες για κλιματική αλλαγή και βιοποικιλότητα. Ο Γουάλας πέθανε στις 7 Νοεμβρίου 1913, αφήνοντας πολυάριθμα έργα που γεφύρωναν γεωλογία και βιολογία.